ဓါးျမဗို႔ ဓါးျပ…….ရြာကေလးရဲ႕ တိတ္ဆိတ္ေသာ ညည့္ဦးယံဟာ ေအာ္ဟစ္သံမ်ားနဲ႔ လႈပ္လႈပ္႐ွား႐ွားျဖစ္သြားတယ္။ထိုေအာ္သံနဲ႔မေ႐ွးမေႏွာင္းမွာပင္ဒိုင္းဒိုင္း………ေသနတ္သံႏွစ္ခ်က္………..။ရြာသားေတြ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ တိုက္အိမ္ႀကီးရဲ႕ အလည္ခန္းမွာ ေသနတ္ဒါဏ္ရာနဲ႔ေသဆံုးေနသူ သူေဌးလင္မယား ႏွစ္ေယာက္။ သူတို႔ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလးယမင္းျဖဴကေတာ့ ေပ်ာက္ေနသည္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ပုလိပ္မ်ားေရာက္လာၾကသည္။
=============================
ျမက္ပင္ျခံဳႏြယ္မ်ားေပါက္ေရာက္ေနေသာ လမ္းေလးအတိုင္း လူငယ္တစ္ေယာက္ ကမ္းစပ္႐ွိရာသို႔ဆင္းလာသည္။ ထိုလူငယ္မွာ အသက္အားျဖင့္ ၂၇ႏွစ္ခန္႔သာ႐ွိေသးေသာ လူမိုက္တစ္ေယာက္။ သူ႔နာမည္က မင္းေဝ။မ်ိဳး႐ိုးစဥ္ဆက္ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈအားလံုးကို ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အေမြရထားတဲ့သူတစ္ေယာက္။ ေျပာရရင္ သူေဌးသားတစ္ေကာင္ ႂကြက္ေပါ့။
ဟိတ္ ရပ္စမ္း…….ကမ္းစပ္က ဆက္ေလွေပၚမွအသံေၾကာင့္ မင္းေဝ လမ္းေလ်ွာက္ေနျခင္းကို ရပ္တန္႔လိုက္သည္။ဘယ္သူလဲ ဘာကိစၥလဲငါ့နာမည္ မင္းေဝ။ ကိစၥက အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ေလးတစ္ေကာင္ေလာက္ဝယ္ခ်င္လို႔။ဘယ္မွာဝယ္မွာလဲ။ကြၽန္းညိဳ………။မွန္တယ္ တတ္ခဲ့ေတာ့။စက္ေလွေပၚက အသံေၾကာင့္ မင္းေဝ စက္ေလွေပၚတတ္သြားသည္။ ေလွေပၚမွာ အျခားဒုစ႐ိုက္သမား ၁၀ေယာက္ခန္႔႐ွိသည္။ မၾကာမွီ စက္ေလွကစတင္ထြက္ခြာလာသည္။
၂နာရီခန္႔အၾကာမွာ စက္ေလွက ကြၽန္းတစ္ခုသို႔ကပ္သည္။ ဒုစ႐ိုက္သမားတို႔ရဲ႕ ဌာေန သို႔မဟုတ္ အမ်ိဳးေကာင္းသမီးတို႔ရဲ႕ ငရဲျပည္တည္႐ွိရာ ကြၽန္းစိမ္း။ကမ္းကပ္လိုက္သည္ႏွင့္ အျခားလူေတြတစ္ဦးၿပီးတစ္ဦး ဆင္းကာ လိုရာခရီးသ်ဳ႕ထြက္သြားၾကသည္။ မိုးေဝက စက္ေလွသားတစ္ေယာက္ကိုဓားျပမိုးသီး ဘယ္မွာလဲ…….. သူ႔အေမးေၾကာင့္ အရက္ေသာက္ေနတဲ့ စက္ေလွသမားက ေမာ့ၾကည့္သည္။ လိုက္ခဲ့…..ဟု ခတ္ပ်ကပ်က္ဆိုကာ ေလွေပၚမွဆင္းသြားသျဖင့္ လခပ္သုတ္သုတ္လိုက္သြားလိုက္သည္။
ကြၽန္းေပၚမွာ နာရီဝက္ခန္႔လမ္းေလ်ွာက္ၿပီးေသာအခါအလိုင္အမာတည္ေဆာက္ထားေသာ ျခံဝန္းတစ္ခုကို ေတြ႔ရသည္။ဟာမိုးေဝ……..ျခံထဲဝင္လာသည့္ သူ႔ကိုေတြ႔သည္ႏွင့္ မိုးသီးက ဖက္လည္းတကင္းႏႈတ္ဆက္သည္။မိုးေဝ မင္းငါ့စီလာလည္တာလားမိုးေဝ က ျခံဝန္းတဲ့က သစ္သားေလွာင္အိမ္ေလးေတြကို ေဝ့ၾကည့္ကာတစ္ေယာက္ထဲေနရတာ ပ်င္းလာလို႔ ပါအကို ႀကီးရာ။
ဟားဟား အဲ့တာနဲ႔ အေဖာ္လာ႐ွာတယ္ေပါ့။မိုးေဝက ျပံဳးကာ ေလွာင္အိမ္ေတြကို လက္ညိဳးထိုးျပၿပီးသူတို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး…………ေအးပါကြာ…… မင္းႀကိဳက္ေလာက္တဲ့အေနအထား ငါ့မွာ႐ွိပါတယ္ကြ အလကားေတာ့မရဘူးေနာ္…….အျပည့္ပါတယ္ အျပည့္……မိုးေဝက သူ႔လြယ္အိတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကို လက္နဲ႔ပုတ္ျပဳပီးျပန္ေျပာလိုက္သည္။
မိုးသီးက တပည့္တစ္ေယာက္ကို ေခၚကာေဟ်ာင့္ ငါ့ညီကို ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေသခ်ာဧည့္ခံထားလိုက္။ဟုေျပာဟာ အိမ္အေနာက္ဘက္သို႔ထြက္ခြာသြားသည္။
==============================
မိုးေဝတစ္ေယာက္ မိုးသီးတပည့္ခ်ေပးထားေသာ အစားအေသာက္မ်ားကို တျဖဲႏွစ္ျဖဲစားေနတုန္း မိုးသီးက ဝင္လာသည္။ သူ႔ေနာက္မွာလဲ အသက္ ၂၂ႏွစ္အရြယ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္။
မိုးသီးက သူမကို ေသခ်ာျပင္ဆင္ေပးလာပံုရသည္။ ရင္ေစ့အက်ႌလက္ပ်က္ေလးႏွင့္ေကာင္မေလးက လွလြန္းေနသည္။ ခါးထိေအာင္ ႐ွည္လ်ားေသာ ဆံႏြယ္ေတြက သူမႏွင့္လိုက္ဖက္လြန္းသည္။ သူမ၏ လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့ေလးမွာေတာ့ ေခြးလည္ပါတ္ေလးတပ္ေပးထားၿပီး ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ဆြဲလာသည္။ သူမပါးစပ္ကို ပါးစပ္ပိတ္ဘုလံုးကေလးႏွင့္ ပိတ္ထားသည္။
ငါ့ညီ ေငးလွခ်ည္လား…….မိုးသီးရဲ႕ စကားေၾကာင့္သူျပံဳးမိသည္။ မိုးသီးက ဆက္ေျပာသည္။သူ႔နာမည္က ယမင္းျဖဴတဲ့။ ငါဆြဲလာတာမၾကာေသးဘူး။ အမိန္႔နာခံတတ္ေအာင္ က်ိဳးႏြ႔ံတတ္ေအာင္ေတာ့ ေလ့က်င့္ေပးထားတယ္ က်န္တာေတာ့အ႐ိုင္းဆန္တံုးပဲ။ မင္းအႀကိဳက္ေပါ့ကြာ ဘယ္လိုလဲ ။
မိုးေဝဘာမွေျပာမေနေတာ့ လြယ္အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံထုတ္ကို ႏိႈက္ကာ ပစ္ေပးလိုက္သည္။ ယမင္းျဖဴကေတာ့ မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔ၾကည့္ေန႐ွာသည္။ ငါ့ညီ မင္းပိုက္ဆံေတြ ပိုေနေသးတယ္။
ကြၽန္ေနာ္႕ကို ကစားစရာတစ္ခ်ိဳ႕ေပးလိုက္ေလေျသာ္…………ရမယ္ ညီေလးညည့္ဦးယံရဲ႕တိတ္ဆိတ္မႈေအာက္မွာ ေက်းရြာကေလးဟာ ေနသားတက်တည္႐ွိေနတယ္။ ရြာလမ္းမတစ္ေလ်ွာက္လေရာင္ေအာက္မွာ ကေလးငယ္တို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေဆာ့ကစားေနသည္။ အိမ္တစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေ႐ွ႕က ဝါးကြပ္ပစ္ေလးေတြမွာ လူငယ္ေတြ လူႀကီးေတြထိုင္ကာ စကားေျပာေနၾကသည္။
ဒတ္ကလုပ္ ဒက္ကလုပ္ဒုန္းဆိုင္းေမာင္းႏွင္လာေသာ ျမင္းလွည္းတစ္စီးဟာ ရြာကေလးရဲ သာယာမႈကိုဖ်က္ဆီးလိုက္တယ္ ။ ရြာသူရြာသားအခ်ိဳ႕ဟာ ထြက္ခြာသြားတဲ့ျမက္းလွည္းကို ၾကည့္ၿပီး ေခါင္းခါသူ ခါၾက သက္ပ်င္းခ်သူခ်ၾက။
ျမင္းလွည္းဟာ ရြာစြန္က ျခံဝန္းက်ယ္ႀကီး႐ွိရာသို႔ ဦးတည္ထြက္ခြာသြားပါသည္။ ျခံေ႐ွ႕မွာျမင္းလွည္းရပ္ေတာ့ ျခံေစာင္ မဲႀကီးက ျခံတခါးဖြင့္ေပးသည္။ ုမင္းလွည္းေမာင္းလာသူ ညိဳေမာင္းက ျမင္းလွည္းကို ျခံထဲေမာင္း ဝင္ၿပီး အိမ္ေ႐ွ႕မွာရပ္ေပးသည္။
ျမင္းလွည္းရဲ႕ ေဘးတံခါးကိုဖြင့္ကာ လူတစ္ေယာက္ဆင္းလာသည္။ မင္းေဝ ဒီနယ္တေၾကာရဲ႕ အသက္အငယ္ဆံုးလူမိုက္။ မင္းေဝက သူ႔လက္ထဲက ႀကိဳးစကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလးေစာင့္ဆြဲလိုက္ရာ ၂၂ႏွစ္ အရြယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးဆင္းလာသည္။ မင္းေဝလက္ထဲက ႀကိဳးက သူမရဲ႕ လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့က သားေရလည္ပတ္ကေလးမွာတပ္ဆင္ထားသည္။ သူမရဲ နီေဆြးတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြဟာ ပါးစပ္ပိတ္ဘုလံုးေလးခံၿပီး အစည္းခံထားရသည္။ သူမရဲ႕ လက္ေကာက္ဝတ္ေလးေတြကို လက္ျပန္ခတ္ထားတဲ့ လက္ထိပ္က သူမသည္ လြတ္လပ္သူမဟုတ္ေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္။
ဟုတ္ပါတယ္။သူမဟာ မင္းေဝျပဳသမ်ွ ႏုရ႐ွာမည့္ ေငြဝယ္ကြၽန္မေလး ယမင္းျဖဴပါပဲ။သူမေအာက္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ညိဳႀကီးက ျမင္းေတြကို အနားေပးဖို႔ ဆြဲသြားပါၿပီ။ မင္းေဝက သူမရဲ႕ လက္ေကာက္ဝတ္က လက္ထိပ္ကိုျဖဳတ္ေပးသည္။ ၾကာျမင္စြာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံထားရေသာ လက္ေကာက္ဝတ္ေလးေတြကို သူမဆုပ္နယ္ေနမိသည္။
ေလးဘက္ေထာက္လိုက္………။မင္းေဝရဲ႕အမိန္႔ေၾကာင့္ သူမေခါင္းငံုေနရမွာ ေမာ့ၾကည့္မိရာ သူမကို ၾကည့္ေနေသာ ေအးစက္စက္ မ်က္ဝန္းတစ္စံုႏွင့္စံုသည္။ သူမ ေၾကာက္လန္႔စြာ မ်က္ႏွာလႊဲမိသည္။ ၿပီးေတာ့ မင္းေဝရဲ႕အမိန္႔ကို မလြန္ဆန္ရဲသလို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလး ဘက္ေထာက္လိုက္သည္။
သည္ေတာ့မွမင္းေဝက သူမကို လည္ပါတ္ႀကိဳးမွဆြဲကာ ေခြးတစ္ေကာင္လို အိမ္ထဲ ဆြဲေခၚသြားသည္။ လူစင္စစ္ျဖစ္ပါလွ်က္ေခြးတစ္ေကာင္လို ျပဳမူခံရသျဖင့္ သူမစိတ္ထဲ အလြန္တရာ ဝမ္းနည္းေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာတတ္ႏိုင္မည္နည္း။ ယေန႔မွစ၍ သူမဘဝသည္ မင္းေဝ၏ အလိုေတာ္အတိုင္းသာျဖစ္သည္။
========================
(ယမင္းျဖဴ )
ကြၽန္မ ဒီအိမ္မွာ အေလွာင္ခံထားရတာ သံုးရက္ေလာက္႐ွိၿပီ။ ကြၽန္မက ဒီအိမ္ရဲ႕ အက်ဥ္းသူေလးေပါ့။ ကြၽန္မဟာ အစားအေသာက္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကိုေတာင္ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္မ႐ွိသူေပါ့။ ေျပာရရင္ သူတပါးႏွိပ္ဆက္သမ်ွ ခုခံပိုင္ခြင့္မ႐ွိပဲ ခါးဆီးခံရမဲ့သူေပါ့။
ဒီသံုးရက္အတြင္း ကြၽန္မကိုေကာင္းေကာင္းထားတယ္။ ေနာက္ ကြၽန္မရဲ႕ ခႏၶာကို ယ္အခ်ိဳးအစားကို ေပၚလြင္ေစမဲ့ အဝတ္အစားေတြခ်ဳပ္ေပးထားတယ္။သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတိအက်မွာ အစားအေသာက္ေကြၽးေမြးတယ္။ ေရခ်ိဳးရတယ။္ အိပ္ယာဝင္ရတယ္။
အဲ့လို ကြၽန္မကို ကန္႔သတ္ဖို႔ဒီအိမ္မွာ လူေလးေယာက္႐ွိတယ္။ တစ္ေယာက္က မဲႀကီး။ သူက ဒီအိမ္က ျခံေစာင့္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ညိဳႀကီး။ သူက မင္းေဝရဲ႕ လက္စြဲေတာ္တပည့္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေဒၚစိန္ေအး။ သူမက ဒီအိမ္ရဲ႕ အိမ္ေတာ္ထိန္း။ သူက ကြၽန္မကို ဘယ္လိုေန ဘယ္လိုထိုင္စသျဖင့္ ေလ့က်င္ေပးသူ။ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က မင္းေဝ။ ဒီအိမ္ရဲ႕အ႐ွင္သခင္။ ကြၽန္မကို စည္းေတြေဘာင္ေတြနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ေနတာက သူအလို႐ွိတိုင္း စိတ္တိုင္းက် အသံုးေတာ္ခံႏိုင္ေအာင္ေပါ့။
=============================
အိမ္အေနာက္က ဂိုေထာင္ေဟာင္းႀကီးရဲ႕ ထုတ္တန္းမွာ ကြၽန္မ လက္ေတြကို ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီးတြဲေလာင္းခ်ထားပါတယ္။ကြၽန္မရဲ ေျခေထာက္ေတြ ေျခဖ်ားေထာက္ရတဲ့အထိ ဆြဲတင္ထားသျဖင့္ လက္ေကာက္ဝတ္ေတြက အေတာ္ေလးနာက်င္ေနသည္။ ကြၽန္မေကိုယ္ေပၚက အျပာေရာင္ ပိုးသားရင္ေစ့အကႌ်ခါးတိုေလးဟာ လက္ႏွစ္ဖက္လံုး ေျမႇာက္ထားရသျဖင့္ ဝင္းဝါေသာ ခါးသားႏုႏုကေလးကို မလုံျခံဳေစႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကြၽန္မရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္မွာေတာ့ ကြၽန္မကို ေကာင္းေကာင္းႏွိပ္ဆက္ႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းကရိယာေတြအျပည့္။ ၾကည့္ရတာ သူ႔ရဲ႕ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ ကြၽန္မေလးျဖစ္လာဖို႔ ကြၽန္မကို ေလ့က်င့္ေပးေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕
က်ီြ တံခါးဖြင့္သံနဲ႔အတူ မင္းေဝဝင္လာပါၿပီ။ အထဲေရာက္ေတာ့ တံခါးကို ဝုန္းကနဲေစာင့္ပိတ္လိုက္ျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္မ႐ွိရာကို တစ္လွမ္းခ်င္းေလ်ွာက္လာသည္။ ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ရဲ႕ ေအးစက္စက္ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ေပါ့။ သူကြၽန္မကို အဲ့လိုၾကည့္တဲ့ အခါ ကြၽန္မခႏၶာကိုယ္ေလး ေသးက်ံဳသြားသလို ခံစားရတယ္?
သူက ကြၽန္မအနားကို ေလ်ွာက္လာၿပီး လက္ထဲက ပါးစပ္ပိတ္ဘုလံုးေလးတပ္ထားတဲ့ ႀကိဳးကို ကြၽန္မပါးစပ္မွာတပ္ဆင္လိုက္တယ္။ ေနာက္ ကြၽန္မခႏၶာကိုယ္အႏွ့ံကို တရြရြ ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ေနတယ္။ အပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ တစိမ္းဆန္တဲ့အထိအေတြ႔ေတြဟာ ကြၽန္မရင္ကို ေမာဟိုက္ေစပါတယ္။ ေျခဖ်ားေထာက္ထားတဲ့ ေျခေထာက္ေတြဟာလဲ ေညာင္းခ်ိသလို ခံစားရတယ္။ လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္ကိုသာ စုပ္လိုက္ျဖန္႔လိုက္နဲ႔ လုပ္ေနမိသည္။
ျဖန္းဝူး……….႐ုတ္တရက္ သူ႔မ်က္လံုးေတြဟာ အလြန္တရာေအးစက္သြားၿပီး သူ႔လက္ ကြၽန္မရဲ႕ပါးႏုႏုေလးေပၚ အ႐ွိန္ျပင္းစြာ က်ေရာက္လာတယ္။တြဲေလာင္းအခ်ည္ခံထားရတဲ့ ကြၽန္မရဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာေလးဟာ တစ္ပါတ္လည္ေအာင္ယိမ္းခါသြားတယ္။ ထပ္ျပီးေတာ့ သူ႔လက္ထဲက ႀကိမ္လံုးေလးဟာ ပိုးသားအက်ႌေအာက္က ကြၽန္မရဲ႕ သားျမက္အစံုေပၚ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာက်ေရာက္လာပါတယ္။ ေနာက္ဖြ႔ံၿဖိဳးလွတဲ့ တင္ပါးေတြေပၚ ။
က်ေရာက္လာတဲ့ နာက်င္မႈေတြကို အလိုမတူစြာ ခံစားရင္း ကြၽန္မကိုယ္ကို တြန္႔လိမ္႐ုန္းကန္ေနမိသည္။ ျပင္းထန္ေသာ ႐ိုက္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ရင္ေစ့အက်ႌေလးရဲ႕ ၾကယ္သီးတစ္ခ်ိဳ႕ျပဳတ္ထြက္ကုန္ကာ အတြင္းခံေဘာ္လီခံမဝတ္ထားရသျဖင့္ ဝင္းမြတ္ေသာ ရင္သားဆိုင္အေပၚပိုင္းကို လွစ္ဟာျပသလိုျဖစ္ေနသည္။ တြန္႔လိမ္႐ုန္းကန္ေနရသျဖင့္ က်စ္လစ္စြာဝတ္ဆင္ထားေသာ ထဘီေလးဟာ ဖ႐ိုဖရဲဖစ္ေနပါၿပီ။ သူ႐ိုက္ႏွက္ေနျခင္းကို ရပ္တန္႔လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြၽန္မဟာ မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ႏြမ္းနယ္ေနပါၿပီ။
တင္းက်ပ္စြာ တုပ္ေႏွာင္ခံထားရေသာ လက္ေကာက္ဝတ္မွ ေျပေလ်ာ့သြားေသာ ခံစားမႈႏွင့္အတူ ကြၽန္မ ေျမျပင္ေပၚပံုက္သားေလးလဲက်သြားတယ္။ မင္းေဝက ကြၽန္မကိုယ္ေပၚက အဝတ္ေတြကို အလ်ွင္အျမန္ဖည္လ်ွားလိုက္ၿပီး ကြၽန္မကို သစ္သားထိုင္ခံုတစ္လံုးသို႔ တြဲေခၚသြားၿပီး ထိုင္ခံုေပၚမွာ ထိုင္ရက္သားေလး တင္လိုက္တယ္။
ကြၽန္မရဲ႕ ေျခက်င္းဝတ္ေတြကို ခံုရဲေျခေထာက္ေတြနဲ႔ ကပ္ခ်ည္လိုက္တယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလည္း ခံုရဲ႕ ေက်ာမွိကို ေက်ာ္ၿပီး လက္ျပန္လက္ထိပ္ခတ္လိုက္တယ္။ ကြၽန္မရဲ႕ လိြင္အဂၤါေတြဟာ အဖံုးအကာလံုးဝမ႐ွိဘဲ လြတ္လြတ္ကြၽတ္ကြၽတ္ေပၚထြက္ေနတယ္။ ဖြ႔ံထြားတဲ့ ရင္အစံုရဲ႕ အေမႊးအျမင္အားလံုး စင္ေနေအာင္အရိပ္ခံထားရတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးရယ္ေပါ့။
သူက အပ္တစ္ေခ်ာင္းကို ကြၽန္မျမင္သာေအာင္ျပတယ္။ ကြၽန္မက ေၾကာက္လန္႔တၾကားမ်က္လံုးျပဴးၾကည့္ေတာ့မေၾကာက္ပါနဲ႔ မင္းရဲ႕ ရင္သားေတြကို အဆင္န္ဆာဆင္ေပးမလို႔ပါ ။ အေပါက္ေတာ့ေဖာက္ရမွာေပါ……….။
ေျပာၿပီး ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို ရြရြေလးပြတ္သပ္ကာ ေထာင္ထေနေသာ ႏို႔သီးေခါင္းေလးကို လက္ညိဳးလက္ႏွင့္ဆြဲညႇစ္လိုက္သည္။ ဒါတင္မက သူ႔လက္ထဲက အပ္ကေလးႏွင့္ထုတ္ခ်င္းေပါက္ေအာင္ ထိုးေဖာက္လိုက္သည္။ ဘယ္ဘက္ၿပီးေတာ့ ညာဘက္။ ၿပီးေတာ့မွအပ္ႏွစ္ေခ်ာင္းလံုးကို ျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။
ဝူး…………နာက်င္မႈေၾကာင့္ ထပ္ခါထပ္ခါေအာက္ဟစ္ေနေပမဲ့ ပါးစပ္ပိတ္ဘုလံုးေၾကာင့္အသံကထြက္မလာ။ သူက အသင့္ယူလာေသာ ေရႊေရာင္ကြင္းေလးႏွစ္ကြင္းကို ယူက ခုဏကေဖာက္ထားတဲ့အေပါက္ေလးေတြထဲ ထိုးထည့္ကာတပ္ဆင္လိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ လီးတုတစ္ခုကိုယူကာ အဖုတ္ထဲအတင္းထိုးထဲ့ၿပီးခလုပ္ဖြင့္လိုက္သည္။ ျပန္ထန္ေသာ လည္အားေၾကာင့္ ကြၽန္မတစ္ကိုယ္လံုးတြန္႔လိမ္သြားသည္။ သူကေတာ့ ကြၽန္မကို ေက်ာခိုင္းသြားပါၿပီ။ ကြၽန္မလဲ သိပ္မၾကာခင္မႈ ပင္ပန္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ေမ့ေျမာသြားေတာ့သည္။
ယမင္းျဖဴတစ္ေယာက္ လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္ခံရလ်ွက္သား ဒူးေထာက္၍ မင္းေဝရဲ႕ လိင္အဂၤါကို ပါးစပ္ျဖင့္ျပဳစုေနရသည္။ မင္းေဝက အၿငိမ္မေန လက္ထဲက ႀကိမ္လံုးေလးျဖင့္ သူမရဲ႕ ေက်ာျပင္နဲ႔ ဖင္ေျပာင္ေျပာင္ေပၚ လွမ္းလွမ္း႐ိုက္ေနသည္။ ခဏေနေတာ့ မင္းေဝက လီးစုက္ေနရာမွ ရပ္ခိုင္းကာ သူမကို ဆံပင္က ေစာင့္ဆြဲ၍ မတ္တပ္ရပ္ေစသည္။ ထို႔ေနာက္ ယမင္းျဖဴေလးရဲ႕ ေပါင္ၾကားက မအဂၤါကို သူ႔လက္ၾကမ္းႀကီးျဖင့္ ပြတ္သပ္ရင္း ပင့္႐ိုက္လိုက္သည္။
ေဖာင္းအား………………….ေဖာင္း ေဖာင္းအမေလး…….ထို႔ေနာက္မင္းေဝက သူမအား ဒီအတိုင္းရပ္ေနဟုဆိုကာ အဖုတ္ကို တုန္ခါစက္ႏွင့္ကလိေတာ့သည္။ ဒါတင္မက သူ႔ရဲ႕ လက္ေတြက ရင္သားမွာတပ္ထားတဲ့ ကြင္းေလးေတြကို ဆြဲကစားေနရာ နာက်င္မႈကို ခံစားေနရသျဖင့္ ပါးစပ္က အသံမ်ိဳးစံုျဖင့္ ညည္းညဴေနမိသည္။
သူစိတ္ႀကိဳက္ကလိၿပီးမွ သူမကို ၾကမ္းျပင္ေပၚတြန္းလွဲကာ စိတ္တိုင္းက် ၾကမ္းတမ္းစြာ လိုးပါေတာ့သည္။ ဂိုေထာင္ေလးထဲမွာေတာ့ ယမင္းျဖဴရဲ႕ေအာ္သံက ညံစီေနသည္။
==============================ဂိုေထာင္ရဲ႕ ၾကမ္းျပင္မွာ ထမင္းေတြနယ္ၿပီးထည့္ထားေသာ ခြက္တစ္ခု႐ွိသည္။ ခြက္ရဲ႕ေ႐ွ႕မွာေတာ့ ယမင္းျဖဴ ထံုးစံအတိုင္း ဝတ္လစိစလစ္အေနအထား လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္ရက္သားေလး။ မင္းေဝက ႀကိမ္လံုးတစ္လံုးကိုင္ကာ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။
ယမင္းျဖဴက ကိုယ္ကိုကိုင္းကာ ခြက္ထဲက ထမင္းကို စတင္စားေသာက္ရသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္လံုး ႀကိဳးတုပ္ခံထားရသျဖင့္ ပါးစပ္ျဖင့္သာ ေခြးတစ္ေကာင္လိုစားရသည္။ ေရကိုလဲထိုကဲ့သို႔ပင္ ။ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ လ်ွာျဖင့္လ်ွက္ေသာက္ရသည္။
သူမအတြက္ေတာ့ မထူးဆန္းေတာ့ပါ ။ သူမရဲ႕ ေန႔စဥ္ေနထိုင္မႈ ဘဝပံုစံလိုျဖစ္ေနပါၿပီ။ သူမဟာ မင္းေဝလိုအပ္တဲ့အခါစိတ္တိုင္းက်ေအာင္ ေဖ်ာ္ေျဖရမယ္။ မလိုအပ္တဲ့အခါမွာ သူလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနရမယ္။ သူမဟာ အေမွာင္မွာစိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေပ်ာ္ဝင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ၿပီးပါျပီ...။ ။
